مرگ گوشی‌ های هوشمند و ظهور Sandbar: آینده رابط‌ های هوش مصنوعی

نویسنده: تیم تحریریه های ورت زمان مطالعه: ۱۲ دقیقه

آیا می‌توانید زندگی بدون گوشی هوشمندتان را تصور کنید؟ احتمالا نه. اما جان کالاهان (Jon Callaghan)، هم‌بنیان‌گذار شرکت سرمایه‌گذاری True Ventures، نه تنها این تصور را دارد، بلکه روی آن شرط‌بندی‌های کلانی کرده است. او معتقد است که تا ۵ سال آینده، نحوه استفاده ما از گوشی‌ها به کلی تغییر خواهد کرد و شاید تا ۱۰ سال دیگر، اصلا از آن‌ها استفاده نکنیم. اما سوال بزرگ اینجاست: اگر گوشی‌ها بروند، چه چیزی جایگزین آن‌ها خواهد شد؟

 

پاسخ ممکن است در جیب شما نباشد، بلکه دور انگشت اشاره‌تان باشد.

 

در این مقاله تحلیلی از های ورت، به بررسی پایان عصر نمایشگرهای لمسی، ظهور رابط‌های کاربری صوتی و پروژه مرموز و انقلابی Sandbar می‌پردازیم. پروژه‌ای که ادعا می‌کند "یارِ فکری" (Thought Companion) انسان در عصر هوش مصنوعی خواهد بود.

 

 

چرا گوشی‌های هوشمند به پایان خط رسیده‌اند؟

بیایید صادق باشیم. گوشی‌های هوشمند ما، با تمام پیشرفتشان، به یک "مانع" تبدیل شده‌اند. کالاهان استدلال ساده اما تکان‌دهنده‌ای دارد: تلفن‌های همراه، رابط‌های (Interface) وحشتناکی برای تعامل انسان و هوش مصنوعی هستند.

 

تصور کنید یک ایده ناب به ذهنتان می‌رسد. برای ثبت آن باید:

1. گوشی را پیدا کنید.

2. قفل آن را باز کنید (که خود باعث حواس‌پرتی می‌شود).

3. اپلیکیشن نوت یا ضبط صدا را پیدا کنید.

4. تایپ کنید یا صحبت کنید.

 

در طول این فرآیند، ده‌ها نوتیفیکیشن اینستاگرام، واتس‌اپ و ایمیل به شما حمله می‌کنند و آن ایده ناب، در هیاهوی دیجیتال گم می‌شود. کالاهان می‌گوید:

«روشی که ما الان گوشی را بیرون می‌آوریم تا پیامی بفرستیم یا چیزی را تایید کنیم، فوق‌العاده ناکارآمد است. این ابزارها مستعد خطا هستند و زندگی طبیعی ما را مختل می‌کنند.»

گوشی‌ها برای عصر "اپلیکیشن‌ها" طراحی شده بودند، نه عصر "هوش مصنوعی". هوش مصنوعی نیاز به جریانی سیال، سریع و بدون اصطکاک دارد. صفحه نمایش‌های لمسی که نیاز به توجه کامل چشم و دست ما دارند، دیگر پاسخگو نیستند.

 

 

 

ظهور Sandbar: حلقه ای برای شکار افکار

در میان تمام تلاش‌ها برای ساخت جایگزین موبایل (مثل شکست بزرگ Humane AI Pin)، شرکت True Ventures روی یک ایده متفاوت شرط بسته است: Sandbar.

 

Sandbar چیست؟

به زبان ساده، Sandbar یک حلقه سخت‌افزاری است که روی انگشت اشاره پوشیده می‌شود و با صدا فعال می‌شود. اما کالاهان آن را توصیف شاعرانه‌تری می‌کند: «یک همدم فکری» (Thought Companion).

هدف Sandbar رقابت با اپل واچ یا حلقه‌های سلامتی مثل Oura نیست. این حلقه قرار نیست ضربان قلب شما را بشمارد یا قدم‌هایتان را ردیابی کند. این دستگاه فقط یک کار انجام می‌دهد، اما آن را به بهترین شکل ممکن انجام می‌دهد: ضبط، سازماندهی و پردازش افکار شما.

 

 

فلسفه طراحی: "فقط یک کار، اما عالی"

در دنیایی که همه گجت‌ها می‌خواهند "همه کاره" باشند، Sandbar با تمرکز بر یک نیاز بنیادین انسانی متمایز می‌شود: نیاز به "یادآوری و تفکر". این حلقه قرار نیست صدای محیط را دائماً ضبط کند (که نقض حریم خصوصی است). بلکه طراحی شده تا درست در لحظه‌ای که جرقه‌ای در ذهن شما زده می‌شود، یا وقتی اطلاعات مهمی می‌شنوید، آنجا باشد. بدون نیاز به بیرون آوردن گوشی، بدون نگاه کردن به صفحه نمایش، و بدون قطع شدن ارتباط شما با دنیای واقعی.

این حلقه به یک اپلیکیشن متصل است و از قدرت هوش مصنوعی برای تحلیل و دسته‌بندی آنچه می‌گویید استفاده می‌کند. این یعنی تغییر فلسفه تعامل ما با تکنولوژی: از "کاربرِ ابزار بودن" به "همزیستی با هوش".

 

 

استراتژی True Ventures: شرط‌بندی روی "رفتار" نه "گجت"

چرا باید به پیش‌بینی جان کالاهان اعتماد کنیم؟ چون او و شرکتش (True Ventures) سابقه درخشانی در پیش‌بینی‌هایی دارند که ابتدا "دیوانگی" به نظر می‌رسیدند:

• Fitbit: زمانی که هیچ‌کس نمی‌دانست "پوشیدنی‌ها" چه هستند، آن‌ها روی فیت‌بیت سرمایه‌گذاری کردند.

• Peloton: وقتی صدها سرمایه‌گذار دیگر گفتند "نه، ممنون"، آن‌ها روی دوچرخه‌های متصل به اینترنت پلتون شرط بستند.

• Ring: زمانی که جیمی سیمینوف (خالق زنگ در هوشمند Ring) در برنامه "شارک تنک" رد شد و پولش تمام شده بود، True Ventures پشت او ایستاد.

راز موفقیت آن‌ها چیست؟ کالاهان می‌گوید: «ما روی گجت‌ها سرمایه‌گذاری نمی‌کنیم، ما روی رفتارهای جدید سرمایه‌گذاری می‌کنیم.»

در مورد پلتون، موضوع "دوچرخه" نبود؛ موضوع رفتارِ ورزش کردن در خانه با یک جامعه آنلاین بود. در مورد Sandbar هم موضوع "حلقه" نیست؛ موضوع رفتاری است که این حلقه ممکن می‌سازد: توانایی ضبط و تعامل با افکار در لحظه، بدون واسطه‌های دست‌ون‌پاگیر. چیزی که کالاهان معتقد است: «به زودی خواهیم فهمید که نمی‌توانیم بدون آن زندگی کنیم.»

 

 

 

 

بنیان‌ گذاران Sandbar: تلاقی عصب‌ شناسی و تکنولوژی

 

آنچه True Ventures را مجذوب Sandbar کرد، فقط خودِ محصول نبود، بلکه تیم پشت آن بود. مینا فهمی (Mina Fahmi) و کیراک هونگ (Kirak Hong)، بنیان‌ گذاران این استارتاپ، قبلاً در CTRL-Labs روی "رابط‌های عصبی" (Neural Interfaces) کار می‌کردند (شرکتی که در سال ۲۰۱۹ توسط متا خریداری شد). این پیشینه نشان می‌دهد که Sandbar یک اسباب‌ بازی ساده نیست؛ بلکه حاصل درک عمیق از نحوه عملکرد مغز انسان و چگونگی اتصال آن به ماشین‌هاست. آن‌ها می‌دانند که آینده تکنولوژی، حذف فاصله‌ی بین "قصد" (Intent) و "عمل" (Action) است.

 

 

حباب هوش مصنوعی و جایگاه واقعی نوآوری

کالاهان نگاه جالبی به وضعیت فعلی بازار هوش مصنوعی دارد. در حالی که شرکت‌های بزرگ تریلیون‌ها دلار صرف ساخت دیتاسنترها و خرید چیپ‌های پردازشی می‌کنند (لایه زیرساخت)، او معتقد است که فرصت واقعی جای دیگری است: لایه کاربردی (Application Layer).

او هشدار می‌دهد که چرخه فعلی سرمایه‌گذاری روی زیرساخت‌ها بسیار سنگین و نگران‌کننده است. اما ارزش واقعی زمانی خلق می‌شود که این قدرت پردازشی عظیم، در قالب رابط‌های کاربری جدید (مثل Sandbar) وارد زندگی روزمره مردم شود و رفتارهای جدیدی را شکل دهد. او می‌گوید: «شما برای ساختن چیزی شگفت‌انگیز در امروز، نیاز به میلیاردها دلار سرمایه ندارید.» تمرکز باید روی حل مشکل واقعی کاربر باشد، نه فقط بزرگ کردن مدل‌های زبانی.

 

 

چرا سرمایه‌گذاری روی "سخت‌افزار" هنوز زنده است؟

بسیاری از سرمایه‌گذاران از سخت‌افزار فرار می‌کنند (چون ساخت آن سخت و پرهزینه است). اما True Ventures مسیر مخالف را می‌رود. آمارها هم نشان می‌دهند که حق با آن‌هاست:

• بازار گوشی‌های هوشمند اشباع شده است: رشد سالانه این بازار به زحمت به ۲٪ می‌رسد. نوآوری در موبایل‌ها مرده است و مدل‌های جدید فقط دوربین‌های بهتری دارند.

• بازار پوشیدنی‌ها در حال انفجار است: ساعت‌های هوشمند، حلقه‌ها و گجت‌های صوتی با نرخ رشد دو رقمی در حال تسخیر بازار هستند.

مردم تشنه‌ی روش‌های جدیدی برای تعامل با تکنولوژی هستند که آن‌ها را از شر "اعتیاد به صفحه نمایش" نجات دهد.

 

 

 

نتیجه‌ گیری: آماده شدن برای دوران پسا-موبایل

 

جان کالاهان جمله‌ای دارد که می‌تواند مانیفست (Manifesto) آینده تکنولوژی باشد:

«سرمایه‌گذاری درست باید ترسناک و تنها باشد و دیگران شما را دیوانه خطاب کنند... اما ۵ تا ۱۰ سال بعد مشخص می‌شود که حق با شما بوده است.»

امروز، ایده جایگزینی آیفون با یک حلقه شاید "دیوانگی" به نظر برسد. اما تاریخ تکنولوژی ثابت کرده است که ابزارهای محبوب، ناگهان ناپدید می‌شوند (به یاد بیاورید نوار کاست، فلاپی دیسک، یا حتی گوشی‌های دکمه‌دار نوکیا را).

Sandbar و دستگاه‌های مشابه، نویدبخش آینده‌ای هستند که در آن هوش مصنوعی در پس‌زمینه زندگی ما حضور دارد، نه در جلوی چشمانمان. آینده‌ای که در آن تکنولوژی مزاحم نیست، بلکه یک همراه نامرئی است که به ما قدرت تفکر بهتر می‌دهد.

در های ورت، ما معتقدیم که این تغییر اجتناب‌ناپذیر است. سوال این نیست که "آیا" گوشی‌ها می‌میرند یا نه؛ سوال این است که "چه زمانی" آماده‌اید حلقه را در انگشتتان کنید؟